Stanislav Binički (Jasika kod Kruševca, 27. jul 1872 — Beograd 15. februar 1942) je bio poznati srpski kompozitor, dirigent i pedagog. Smatran je najvećim predstavnikom srpske klasične muzike.

Prva muzička znanja stekao je od Stevana Mokranjca i Josifa Marinkovića, pevajući u horu Obilić. Za vreme studija na Filozofskom fakultetu u Beogradu osniva Akademsko muzičko društvo. Zatim, posle jednogodišnjeg rada u gimnaziji u Leskovcu odlazi u Minhen, gde, između 1895. i 1899. godine, studira kompoziciju i solo pevanje. Nakon završenih studija, vratio se u Beograd, gde je učestvovao u razvoju muzičke i pedagoške delatnosti. Postaje vojni kapelnik i osniva prvi simfonijski Beogradski vojni orkestar, a 1904. i Muziku kraljeve garde kojom diriguje do 1920. Zajedno sa Mokranjcem i K. Manojlovićem osniva Srpsku muzičku školu. Bio je horovođa mnogih pevačkih društava i dirigent Narodnog pozorišta, gde je i 1920. godine osnovao Operu, čiji je prvi dirigent i direktor bio.

Stanislav Binički sa svojim roditeljima, 1876. godine
Stanislav Binički kao bolničar-đak 1885. godine

Od 1924. posvećuje se komponovanju, poznat je i po tome što je za svoje kompozicije koristio folklorne motive. Njegovo najpoznatije delo je, prva u srpskoj muzici, opera „Na uranku“, opera u jednom činu iz 1903, na tekst Branislava Nušića, koja se smatra prvom srpskom operom sa elementima narodne muzike.

Autor je većeg broja kompozicija za vojne duvačke orkestre: uvertire Iz mog zavičaja, ciklusa narodnih pesama u obradi Na Liparu, ciklusa Pesme iz Južne Srbije i Mijatovke, vojnih – Marša na Drinu i Paradni marš. Smatra se da je najpoznatiji srpski marš, Na Drinu, Binički posvetio pukovniku Stojanoviću, koji je poginuo u Bici na Ceru.

Komponovao je muziku za bajku Ljiljan i omorika, uvertiru za Vojnovićev Ekvinocio, muziku za pozorišne komade Put oko sveta, Nahod, Tašana i dr.

Stanislav Binički se povukao iz javnog života 1924. godine da bi se u tišini, u punoj životnoj snazi, posvetio stvaranju. Dvadesetpetogodišnjica njegovog umetničkog rada obeležena je 3., 4. i 5. februara 1924. godine, proslavom u kojoj su učestvovala sva beogradska pevačka društva, celokupni muzički ansambl Opere i mnogi značajni umetnici tog doba. Iskazujući mu poštovanje i divljenje, umetnici-izvođači su pred beogradskom publikom, tom prilikom, izveli gotovo kompletan kompozitorski opus Stanislava Biničkog.

Pod tmurnim oblacima II svetskog rata, u okupiranom Beogradu, tiho i nezapaženo, Stanislav Binički je umro tokom surove zime, 15. februara 1942. godine. Primernim i požrtvovanim radom prineo je sebe najvišim duhovnim idealima prosvetiteljskog uzdizanja generacija Srba koje nastupaju. On, koji je prvi zaorao mnoge brazde na našim muzičkim poljima, on, koji je na njima uzgajao kulturu kolektivnog sećanja i pamćenja, zaslužio je da ga pamtimo. Vojni muzičari, svakako, hoće.

Februara 2008. godine u Beogradu je pronađena gramofonska ploča izdavača Concert Gramophone Record (okvirno, snimak je oko 1910.) sa snimkom vojne kapele kojom diriguje Stanislav Binički. Ploča se danas nalazi u fondu Narodne biblioteke Srbije.

Stanislav Binički je bio uvažena ličnost kada je, krajem tridesetih godina dvadesetog veka, pozvan da po prvi put čuje novopostavljena zvona na novoj, upravo završenoj crkvi Svetog Aleksandra Nevskog na Dorćolu u Beogradu. Prema zapisu u crkvenom letopisu Binički je, slušajući, u oduševljenju uzviknuo: „Eto konačno i Beograd dobi prava crkvena zvona“.

U njegovoj rodnoj Jasici kod Kruševca svake godine se održava muzička manifestacija Dani Stanislava Biničkog, u okviru koje su nastupili mnogi ugledni solisti i ansambli.

EPSON scanner Image

Legat u Kruševačkom muzeju

Na stotine požutelih fotografija, dokumenata, partitura i uspone iz života oca i sina Biničkog deo su Legata Stevana i Stanislava Biničkog u Kruševačkom muzeju, a među najvrednijim predmetima je notni zapis koračnice posvećen pukovniku komandantu Milivoju Stojanoviću, koji je predvodio Drugi gvozdeni pešadijski puk na Ceru “Marš na Drinu”. Da je u pitanju original, svedoče i brojne rukom ispisane napomene autora, kao i datum nastanka – 26.maj 1915.

Tu su i zapisi pesama od 1887-1893, prve srpske opere „Na uranku“, rukopis „Mijatovke“. Na fotografijama je zabeleženo i buđenje jugoslovenstva po osnivanju Kraljevine SHS, kroz serije koncerata orkestra Kraljeve garde, kojim diriguje Binički lično. Srećna okolnost za Kruševački muzej bila je odluka je unuka Biničkog, Milivoja Josifovića da 1999. godine pokloni porodično i muzičko nasleđe kruševačkoj instituciji.

Marš na Drinu

„Marš na Drinu“ je pesma koja predstavlja nezaobilazni deo srpskog kulturnog nasleđa i tokom svog nebrojanog izvođenja ona se nadograđivala, modifikova i menjala u motivacijskom, simboličnom smislu, jer iako su tekst i melodija ostali isti, ona je godinama dobijala novo značenje i novo mesto u kulturi sećanja srpskog naroda i prevazišla je svoju prvobitnu simboliku i tematsku vezanost za bitke na Ceru i pobede u Prvom svetskom ratu. Ova pesma je simbol ujedinjenja Srba, simbol snage i istrajanost u borbi za slobodu, simbol junačkog duha, a pre svega mira.

Marš je napisan, odmah nakon bitke na planini Cer, početkom Prvog svetskog rata, kada je malobrojna srpska vojska odnela neverovatnu pobedu nad austrougarskom silom. U toj bici 1914. godine, poginuo je i komandant Miloje Stojanović Brka koji je predvodio čuveni Gvozdeni puk, a Binički je, oduševljen hrabrošću ovog junaka i njegovoj položenoj žrtvi, posvetio baš njemu predivnu kompoziciju.

Kasnije, Solunci – srpski ratnici, povučeni u brdima bodreći svoje saborce i sebe svirali su Biničkovu koračanicu nadajući se da će završiti što brže svoju časnu bitku. Marš “Na Drinu” je bila njihova pesma.

Pamtenik: Dragan Toković stradalom ocu posvetio pesmu „Bagdala i dečak“

Članak Na današnji dan: Rođen Stanislav Binički, najveći jasički sin se pojavljuje prvo na KruševacGrad.

U svojoj knjizi, Jugović donosi predanja prema kojima je ime sela fitogeografskog porekla, te da potiče od brojnih jasika koje i danas rastu kraj Morave. Naime, šumadijska sela, obrasla gustom šumom, bila su bogata različitim vrstama drveća. Na mestu današnjeg naselja, prostor je bio obrastao starom šumom trepetljikom – jasikom, prema kojoj su doseljenici mestu dali ime. Drugo predanje kaže da je za naziv zaslužna jedna velika jasika, koja je rasla nasred sela.

Kostićevi zapisi vraćaju nas u daleku prošlost, u vreme kneza Lazara i kneginje Milice, gde su jasike takođe imale glavnu ulogu u imenovanju sela. Jedna govori o tome kako je kneginja volela da šeta pod gustim krošnjama ovog drveća, a druga da je na mestu današnjeg sela jasno videla svog sina Visokog Stefana, koji se vraćao sa vojskom iz Rusije. Selo je prvenstveno prema jasnoći dobilo ime Jasnika, a kasnije je preimenovano u Jasika.

Isti autor je zapisao i priču koja govori o prvom naseljavanju ovog mesta. Kako bi se zaštitili od bujanja Zapadne Morave, meštani su sadili drvorede jasena, koji je bio poznat po dubokom i snažnom korenu. Zavolevši ovo listopadno drvo, sadili su ga na mnogim mestima u selu, pa se na ovom području i danas mogu naći stogodišnja stabla jasenova.

Inače, Jasika je ratarsko seosko naselje zbijenog tipa, koje se prostire na levoj strani Zapadne Morave, s obe strane puta Kruševac – Varvarin. Površina atara iznosi 845 hektara, a prema popisu stanovništa iz 2011. godine selo je brojalo 1.784 stanovnika. Smatra se da je današnje selo nastalo između 1825. i 1830. godine preseljavanjem žitelja raseljenog naselja Kovanlučišta (Kovanluk ili Kovanlučani), koje se pominje 1818. godine.

J. Aksentijević

Članak Istražujemo poreklo imena sela: Tajna jasičkog bogatstva trepetljikom se pojavljuje prvo na KruševacGrad.

– Vrednost projekta je 2 miliona dinara, od čega je učešće Ministarstva zaštite životne sredine 1.6 miliona, a Grada 400.000 dinara – izjavila je pomoćnica gradonačelnika za ekologiju Ana Prvanov.

Ova akcija deo je šire kampanje usmerene na očuvanje životne sredine i podizanja svesti građana o važnosti pravilnog upravljanja otpadom.

– Ovo je već druga godina zaredom da uklanjamo ovu divlju deponiju. Stoga smo želeli da ukažemo svim našim građanima koliko se sredstava troši za uklanjanje jedne divlje deponije i koliko su one štetne za životnu sredinu – navodi Prvanov.

Izvršni direktor za operativne i tehničke poslove JKP Kruševac Nemanja Lazarević je istakao da se na ovoj lokaciji pored komunalnog odlaže i građevinski otpad što dodatno komplikuje situaciju.

– Deponija se prostire na nekih 1.500 metara dužinom puta. Najveći problem je što su neodgovorni građani ovde bacali otpad. Ovo što se nalazi ovde završiće na deponiji građevinskog otpada. Biće samleveno u našoj drobilici i ponovo iskorišćeno za nasipanje puteva. Molim sve investitore, građevinske firme i građanstvo da nas kontaktiraju, skope ugovore sa nama i dovezu bilo koju vrstu otpada kod nas na deponiju – rekao je Lazarević.

Ovom prilikom upućen je apel građanima da pravilno odlažu otpad i da briga o životnoj sredini postane svakodnevna praksa. Kroz ovakve akcije Grad Kruševac pokazuje da je zaštita životne sredine prioritet, ali je za postizanje trajnih rezultata neophodna zajednička odgovornost svih nas.

Foto: Screenshot YouTube TV Plus Kruševac

Hitna pomoć imala 175 intervencija tokom vikenda – oprez zbog tropskih temperatura

Članak Akcija čišćenja divlje deponije kod Jasike se pojavljuje prvo na KruševacGrad.

Meštani s ponosom čuvaju uspomenu na Biničkog kroz različite umetničke sadržaje, a manifestacija koja nosi njegovo ime redovno se organizuje krajem jula, u znak sećanja na njegov rođendan.

Ovogodišnju izložbu zvanično je otvorila Iva Milanović, jedna od najmlađih učesnica kolonije, dok su radove predstavila 22 učesnika, šesnaest odraslih likovnih stvaralaca i šestoro dece i mladih. Tema kolonije bila je sve ono što je inspirisalo umetnika koji je svojim stvaralaštvom pronosio slavu zavičaja. Tokom rada kolonije, učesnike su obišle zamenica gradonačelnice Snežana Radojković, pomoćnica za ekologiju, održivi razvoj i energetiku Ana Prvanov i direktorka Kulturnog centra Kruševac Marija Cvetković.

U završnom delu programa, organizatori su posebno zahvalili Fondaciji „Za srpski narod i državu“, koja je po drugi put podržala manifestaciju donacijom slikarskog pribora za likovnu koloniju i opreme za KUD „Stanislav Binički“. Ova podrška pokazuje da Fondacija prepoznaje ciljeve Grada kao strateški važne, naročito u oblasti očuvanja i promocije srpskog kulturnog nasleđa i vrednosti koje se prenose na buduće generacije.

Program je završen polaganjem cveća na spomenik Stanislavu Biničkom, gde se okupljenima obratio Ivan Pelajić, direktor Osnovne škole „Stanislav Binički“. Potom je u večernjim satima održan koncert umetničke muzike, na kojem su nastupili sopran Milena Damjanović i pijanista Milivoje Veljić, čime je i zvanično zatvorena ovogodišnja muzička manifestacija.

Varvarinska biblioteka punom parom napred

Članak Kako je protekla 22. manifestacija „Stanislav Binički“ se pojavljuje prvo na KruševacGrad.

Centralni program manifestacije održaće se u nedelju, 27. jula, u dvorištu OŠ „Stanislav Binički“ i u porti crkve Svetog Prokopija, kada će u 19 i 30 biti otvorena izložba radova sa likovne kolonije. U 20 časova na spomen bistu Stanislava Biničkog biće položeno cveće, a u 20 i 30 na umetničkoj večeri će nastupiti sopran Milena Damjanović uz pratnju Milivoja Veljića na klaviru.

Organizatori ove tradicionalne manifestacije su Kulturni centar, Mesna zajednica Jasika, OŠ „Stanislav Binički“ i KUD „Stanislav Binički“ Jasika. Pokrovitelj manifestacije je Grad Kruševac.

Stanislav Binički rođen je u mestu Jasika kod Kruševca 27. jula 1872. godine, gde mu je otac, Stevan Binički, inženjerijski poručnik, bio na službi kao komandir pontonjerske čete koja je održavala most na Moravi.

Osnovnu školu završio je u rodnom mestu, a gimnaziju u Nišu, gde je u prvom razredu učio violinu i flautu, kod učitelja muzike Brunetia i vojnog muzičara Pavla Gajića. U višim razredima gimnazije predaju mu Josif i Bohumil Svoboda. Već kao učenik gimnazije, mladi Stanislav, pokazuje svoju darovitost. Komponuje kraće pesme za solo pevanje i hor i diriguje đačkim horovima. Godine 1890. završio je veliku maturu u Nišu i upisao se na prirodno matematički odsek Filozofskog fakulteta u Beogradu, gde je diplomirao 1894. godine.

U toku studija bavi se intenzivno muzikom; peva u „Obiliću”, kojim u to vreme upravlja Josif Marinković, i u „Beogradskom pevačkom društvu” u kome je upravnik Stevan Mokranjac, a na Velikoj školi osniva „Akademsko muzičko društvo”, koje u to vreme počinje da neguje instrumentalnu muzku pod upravom Josifa Svobode.

Prvu službu, kao suplent (1894 – 1895), dobio je u Leskovačkoj gimnaziji. Došao je da predaje matematiku, ali je pored ovog predmeta predavao i pevanje, violinu i flautu. Uz pomoć nekoliko kolega, a naročito suplenta Mirka Popovića, obnavlja pevačko društvo “Branko” i postaje njegov horovođa. U Leskovcu komponuje zbirku “Pesme iz okoline Leskovca”. Inspirisan folklorom ovoga kraja, komponuje i jednu orkestarsku minijaturu “Zašto, Sike, zašto”. Ova pesma pevala se još u doba turske vladavine i bila je vezana za legendu o jednoj ljubavnoj avanturi leskovačkog miralaja (okružni načelnik) i devojke Sike.

Diplomu minhenske Muzičke akademije dobio je 1899. godine. Iste godine vratio se u zemlju. U Beogradu je postavljen za vojnog kapelnika i referenta za muzku pri Ministarstvu vojnom. Zahvaljujući ovim položajima i smislu za organizaciju, osnovao je veliki simfonijski orkestar pod imenom „Beogradski vojni orkestar”, kojim je rukovodio i dirigovao do 1903.

Godine 1899, zajedno sa Stevanom Mokranjcem i Cvetkom Manojlovićem, Binički osniva „Srpsku muzičku školu” (današnja škola „Mokranjac”) u kojoj radi kao nastavnik pevanja; Cvetko Manojlović kao nastavnik klavira; Miroslava Binički pevanja; Ružička violine; Rendla čela, a teoriju je predavao upravnik škole Stevan Mokranjac.
Dok je Muzička škola pripremala na jednoj strani školovane generacije muzičara, Binički u Beogradu, koji je još uvek odisao tragovima „otomanskog carstva”, stvara i vaspitava muzičare i publiku, priređujući veoma često koncerte. Sa izvanrednim osećanjem za prilike toga doba i izvanrednim pedagoškim darom, on često priređuje popularne koncerte na kojima je izvođena muzika lakog stila i koji su održavani u bašti kafane „Kolarac”.

Svoj prvi umetnički koncert priredio je sa „Beogradskim vojnim orkestrom” 1899. Tom prilikom izvedena je uvertira „Iz mog zavičaja” S. Biničkog, pisana za orkestar u formi sonate sa dve teme na poznate nacionalne melodije; „Četvorka” i „A što si se, Jano”.

Godine 1903. rođena je prva srpska opera, „Na uranku”, koju je komponovao Stanislav Binički na specijalno pisani libreto Branislava Nušića.

Krajem godine, 20. decembra, Narodno pozorište u Beogradu izvelo je po prvi put kompletnu prvu srpsku operu „Na uranku”.

Početkom 1904. godine ukinut je „Beogradski vojni orkestar” i Binički osniva vojnu „Muziku kraljeve garde”, u početku samo sa duvačkim instrumentima, a postepenim uvođenjem drugih instrumenata pretvara ovaj orkestar u prvu beogradsku filharmoniju. Ovim orkestrom je upravljao do 1920.

Prvi svetski rat prekinuo je sve. Stanislav Binički, zajedno sa vojskom prelazi preko Albanije i tada je propala cela muzička arhiva i svi muzički instrumenti. Trebalo je mnogo energije i sposobnosti da po dolasku na Krf obnovi orkestar. U toku celog rata, gotovo svakodnevno, davao je koncerte za ranjene i bolesne, naše i savezničke vojnike, kao i niz dobrotvornih koncerta u korist izbeglica, porodica poginulih, Crvenog krsta itd.

Dugogodišnja borba za osnivanje Opere urodila je plodom posle prvog svetskog rata. Stanislav Binički uz pomoć upravnika Narodnog pozorišta Milana Grola, osniva Operu kao samostalnu granu sa solistima, horom i orkestrom.

Stanislav Binički 1920. napušta službu u vojsci i prelazi u Ministarstvo prosvete, a kao osnivač Opere postaje i njen prvi direktor.

Dvadesetpetogodišnjicu svoga rada Stanislav Binički je proslavio 3, 4. i 5. februara 1924. godine. U proslavi su učestvovala sva beogradska pevačka društva, celokupni muzički ansambl Opere i mnogi drugi, koji su svoj dug i poštovanje prema Biničkom iskazali svojim učešćem. Tim povodom Beograd je imao prilike da čuje gotovo sva dela Stanislava Biničkog.

Stanislav Binički preminuo je 15. februara 1942. godine u Beogradu.

O. M.

Na današnji dan: Rođen jedinstveni Momir Bradić

Članak U četvrtak počinje jasička manifestacija „Stanislav Binički“ se pojavljuje prvo na KruševacGrad.

Četvrti po redu, „Sajam seoskog turizma, zdrave hrane i narodnog stvaralaštva“, organizuje se u dvorišus eoske crkve, gde će biti postavljeni štandovi sa sezonskim voćem i povrćem i domaćim specijalitetima, a planirano je i takmičenje u pripremanju kotlića.

Organizatori najavaljuju i bogat kulturno umetnički program, te brojna sportska nadmetanja.

Sajam koji Turistička organizacija Kruševac ovoga puta organizuje u saradnji sa Udruženjem žena „Jasike“, ima za cilj afirmaciju sela i promociju seoskog turizma kruševačkog kraja.

D.P.

Članak Sajam seoskog turizma u Jasici se pojavljuje prvo na KruševacGrad.

Spomen bistu Stanislava Biničkog, uz zvuke Marša na Drinu, otkrila je čukununuka velikog umetnika i kulturnog poslenika, Stevana Josifović (18), učenica Medicinske škole “Dositej Obradović” iz Beograda.

Stanislav Binički imao je četiri ćerke – Olgu, Maru, Zoru i Stevanu. Stevana Josifović  praunuka je najmlađe ćerke Stanislava Biničkog, po kojoj je i dobila ime.

– Zadovoljstvo mi je što sam u Jasici, rodnom mestu mog velikog pretka. Mojoj porodici je ovo veoma važan dan, a ja sam srećna što sam prisustvovala manifestaciji njemu u čast. Ovo je moj prvi dolazak u Jasiku. Došla sam sa najboljom drugaricom Dinom (17), a planiram da češće dolazim ovde. Završila sam nižu Muzičku školu “Stanislav Binički” na Novom Beogradu. Sada pohađam Medicinsku školu “Dositej Obradović”, a po završetku želim da se bavim pevanjem, klavirom i detaljnim izučavanjem života i dela Stanislava Biničkog – istakla je Stevana.

U ime grada Kruševca domaćine i goste pozdravio je zamenik gradonačelnice Kruševca Aleksandar Jovanović.

– Kruševac ozbiljno radi na negovanju tradicija, kulture i istorije srpskog naroda. Podigli smo spomenike Knezu Lazaru, Kneginji Milici, Despotu Stefanu Lazareviću i ratniku sa Kosova Veljku Radenoviću. Uoči Vidovdana otkrili smo i spomenik Stanislavu Biničkom u centru grada, povodom 150 godina od njegovog rođenja i 80 godina od smrti.  Spomenici su čuvari tradicije i dokaz poštovanja naše prošlosti. Stanislave dobro došao u svoju Jasiku i naš Kruševac – rekao je on.

Inicijator izgradnje spomenika Stanislavu Biničkom, pesnik Momir Dragićević, govorio je o životu i radu velikog kompozitora.

– Čuvena kompozicija “Marš na Drinu” je veoma omiljena u srpskom narodu, a ima i svetsku reputaciju. Binički ju je posvetio komandantu Gvozdenog puka iz Prvog svetskog rata Milivoju Stojanoviću Brki. Posle 1945. godine ona je bila namerno potisnuta zbog ideoloških i političkih razloga, a reafirmisao je Ivo Andrić, uz čije je zvuke primio Nobelovu nagradu u Oslu 1961. godine – istakao je, pored ostalog, ovaj dečiji pesnik i gradski većnik za kulturu.

Na Likovnoj koloniji nastupilo je 12 slikara i četvoro đaka OŠ “Stanislav Binički”, koje je predvodio doajen među umetnicima Đorđe Joković Miročki. Na sinoćnjoj izložbi u porti crkve Svetog Prokopija u Jasici predstavili su svojih 16 slika, a istu je otvorila Lidija Užarević, predsednica KUD “Stanislav Binički”.

Direktor istoimene škole u Jasici Ivan Pelaić govorio je o negovanju slobodarskih tradicija u Školi, koja slavi 190 godina svoga postojanja, a  “Pohvalu Stanislavu Biničkom” napisala je Marina Simić, nastavnica srpskog jezika i književnosti.

Kompoziciju “Marš na Drinu” izveo je na harmonici Luka Brkić, učenik Muzičke škole “Stevan Hristić” iz Kruševca u klasi profesorke Gordane Miletić, koji pohađa i OŠ u Jasici, a vokalni solista Jana Milanović, učenica Muzičke škole “Stevan Hristić” i OŠ “Stanislava Biničkog” iz Jasike, je otpevala narodne pesme.

Realizaciju ove manifestacije pomogli su Klub privrednika i privrednici Kruševca, organizatori su Mesna zajednica Jasika, KUD “Stanislav Binički” iz istog sela i Kulturni centar Kruševac, a pokrovitelj je Grad Kruševac.

Ž. Milenković

Članak U Jasici otkrivena spomen bista slavnom kompozitoru se pojavljuje prvo na KruševacGrad.

Centralni program manifestacije održaće se u sredu 27. jula, na dan kada je Binički rođen, u porti crkve i dvorištu OŠ “Stanislav Binički”. Radovi likovne kolonije biće predstavljeni u 19 časova, a u 20 biće svečano otkrivanje spomen biste.

Veče će zatvoriti koncert Zemunskog gudačkog kvarterta.

Manifestaciju organizuju Kulturni centar, MZ Jasika i OŠ “Stanislav Binički”, a pokrovitelj je Grad Kruševac.

M.S.

Članak Muzička manifestacija “Stanislav Binički” u Jasici se pojavljuje prvo na KruševacGrad.

Kako navodi direktor škole, Ivan Pelajić, do sada je dosta učinjeno na unapređenju energetske efikasnosti škole.

-Zamenjena je stolarija u više navrata. Kroz MEEMP projekat ambasade Švajcarske je zamenjena stolarija na sali i svetlarnici na hodnicima i stepeništima. Stavljena je aluminijumska stolarija i do sada je primetno da se lakše diže temperatura u školi i da se brže zagrevaju prostorije – rekao je Pelajić za KruševacGrad.

Prelaskom na gas, navodi on, nadaju se dodatnim beneficijama. Reč je o zgradi koja je sazidana 1961. godine, dok je drugi deo škole dozidan osamdesetih godina. Gorionik koji se nalazi na kotlu koji trenutno greje školu je iz 1976. godine, dok je kotao zamenjen 2007. godine.

-Prošle godine rađen nam je gorionik na ovom kotlu koji sada posedujemo i pričali smo o novim kotlovima na gas, pa su nam spomenuti takozvani kondenzacioni kotlovi čija je iskoristivost oko 130 posto. Procene su da bi ušteda mogla da bude za trećinu kada postavimo taj novi kotao na gas – dodaje on.

Direktor Pelajić smatra da je investicija u novi kotao opravdana, jer je škola, kako navodi, ogroman potrošač.

-Grejemo 2800 kvadrata, sa ovom cenom nafte investicija svakako jeste opravdana. Sa novim kotlom smanjuje se račun koji bi trebalo da dođe u narednim godinama. Kalkulacije procenjuju da će kroz nekoliko godina ova investicija biti potpuno vraćena – govori on.

Ugovor za zamenu kotla u OŠ „Stanislav Binički“ u Jasici potipisala je nedavno gradonačelnica Kruševca, Jasmina Palurović sa Ministarstvom zaštite životne sredine. Prema podacima sa sajta Gradske uprave vrednost projekta je oko 9,7 miliona dinara. Ministarstvo životne sredine učestvuje sa 5 i po miliona, a Grad Kruševac sa skoro 4,2 miliona dinara.

S.M.

Članak Škola u Jasici od sledeće grejne sezone prelazi na gas se pojavljuje prvo na KruševacGrad.

Na sedamnaestoj likovnoj koloniji, učešće je uzelo 17 likovnih umetnika iz Kruševca i Jasike. Bila je ovo prilika da se učesnici i organizatori sete lika i dela osnivača ove likovne kolonije Milorada Vesića, koji nije više među nama. Izložba nastalih radova otvorena je Porti crkve u Jasici, na dan rođenja znamenitog kompozitora, zavičajca, Stanislava Biničkog, 27. jula.

Ovim povodom položeno je i cveće na spomen ploču ovog kompozitora, a veče je zatvorila prva srpska opera, “Na uranku”, njegovo čuveno delo za koju je libreto napisao Branislav Nušić. Radnja opere događa se na turskom selu i prati ljubav dvoje mladih, Radeta i Stanke, koju ometa seoski aga Redžep beznadežno zaljubljen u Stanku. Operu je izvelo Muzičko–opersko–teatarska organizacija iz Beograda, a Kruševljani su u njoj uživali i na Vidovdan, kada je izvedena ispred Kuće Simića.

Muzičku manifestaciju “Stanislav Binički” organizovali su Kulturni centar, MZ Jasika i OŠ “Stanislav Binički”, a pokrovitelj je Grad Kruševac.

M.S.

Članak Završena 18. muzička manifestacija “Stanislav Binički” se pojavljuje prvo na KruševacGrad.