Pamtenik: Bora Mihajlović – otac kruševačkog teatra

Jedan od osnivača kruševačkog glumišta svečano je proslavio 50-ogodišnjicu neobično bogatog bavljenja glumom 1971. godine. Nepotrebno je reći da mu Kruševačko pozorište duguje veoma mnogo

Naslovna fotografija prikazuje Boru, već u penziji, prilikom nastupa na „Večerima starog Kruševca“ 5. januara 1979. godine.

Borisav Bora Mihajlović rođen je u učiteljskoj porodici u Gornjem Stupnju 1899. godine, preminuo u Beogradu 5. IV 1992. U Kruševcu je završio osnovnu školu i gimnaziju, a u Beogradu Filozofski fakultet, odsek nemačkog jezika i književnosti. Uporedo je bio i student Glumačke škole, u njenoj prvoj klasi od 1921. do 1923. Diplomu mu je potpisao Branislav Nušić, kao član ispitne komisije i načelnik Umetničkog odeljenja pri ministarstvu prosvete.

Umetničku karijeru započeo je aprila 1922. godine. Na osvećenju crkve Ružice, kazuje pesmu „Golgota“ Milete Jakšića. Odmah dobija angažman u Narodnom pozorištu u Beogradu, ali iz zdravstvenih razloga napušta posao glumca.

Bio je profesor gimnazije u Štipu i član tamošnjeg pozorišta (1928. i 1929), a zatim profesor gimnazije u Kotoru (1930–1932), gde je i član Bokokotorskog pozorišta.

U Kruševcu, nakon tog putešestvija, predaje nemački jezik u Gimnaziji. Odmah se prihvatio pozorišta, najpre u dramskoj sekciji u Gimnaziji, a zatim u Pozorišnom odseku pri Sokolskom društvu.

Profesori i učenici jednog odeljenja Kruševačke gimnazije iz 1944. godine. U sredini, u belom sakou, sedi profesor Bora Mihajlović, razredni starešina i tvorac savremeno struktuiranog Kruševačkog pozorišta, dok tačno ispod njega sedi mladi Miodrag Petrović Čkalja

Nakon Drugog svetskog rata, od 1946. upravnik je profesionalnog pozorišta u Kruševcu, reditelj i prvak drame. Radio Beograd je uradio dve radio emisije o Mihajloviću: „Pozorište moje mladosti“ (snimak se čuva u Muzeju pozorišne umetnosti u Beogradu), i „Kod dva bela goluba“.

Bora Mihajlović s pravom slovi za rodonačelnika kruševačkog teatra i pedagog koji je odgajio prvu posleratnu generaciju čuvenih „čarapanskih“ glumaca – Rade Savićević, Čkalje, Đuze, Taška, Puzića, Paskaljevića, Voje Mirića…

I.R.

Šta sve čuva Narodni muzej Kruševac: Kopija ktitorske kompozicije iz manastira Manasije